 |
 |
|
|
پس در زمانی قدیم روزی جمعی از جوانان مجرد از مسیری میگذشتند. متاهلی آنها را بدید و قصد کرد تا آنها را مسخره نماید. پس گفت: می بینم جمعی از معذبین را به الافی !بهتر است به جای ولگردی شما نیز تاهل اختیار کنید و به حلقه مردان در آیید. پس جوانان مجرد عصبانی گشتند و قصد کردند که وی را بزنند.یکی گفت جواب حرف را با حرف دهند و من جواب او را دانم .سپس به متاهل گفت: تو چقدر درآمد ماهانه داری : متاهل گفت : 30 تومان سپس پرسید برای ازدواجت چقدر خرج کردی ؟ متاهل گفت: 20تومان ! دوباره پرسید مهر زنت چقدر است ؟ گفت : 100 تومان ! مجرد پرسید : خرج ماهانه منزلت چقدر می شود ؟ گفت : 10 تومان ! مجرد پرسید : منزلت ملکی است یا شخصی و چند متر است ؟ گفت : شخصی و 1000 متر ! مجرد پرسید: قیمت منزلت چقدر است؟ گفت : 500 تومان ! متاهل گفت : آیا حاضر بودی ماهی 500 هزار تومان می گرفتی ولی خرج عروسیت 10 میلیون تومان بود و مهر زنت 50 میلیون تومان و برای خرید یک منزل 50 متری 100 میلیون می دادی و اگر نمی توانستی ماهی 400 هزار اجاره می دادی و مخارج خانه ات ماهی 700 هزار تومان بود؟ متاهل گفت : پناه می برم به خدا از چنین روزی ! چنین شرایطی زندگی انفرادی نیز غیر ممکن است چه برسد به تاهل!مجرد پرسید : آیا حاضر بودی زنت هم درس بخواند و تو در خانه به او کمک کنی ؟ متاهل گفت:شرک می گویی ؟!من مثل زنان در خانه بنشینم تا او درس بخواند؟ مجرد گفت : در آینده ای نزدیک قیمت و شرایط زندگی به همین سختی است که گفتم و در آن دوران مردان متاهل با آن همه گرانی می سازند و دم بر نمی آورند و کمک به زنان را درخانه وظیفه خود می دانند و درس خواندن زن را جزو الزامات و اینانند که مردان واقعی اند و نه لاف زنان مردی و ما مجردین برای تاهل در انتظار چنان روزی هستیم تا مردانگی واقعی را نشان دهیم |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مرد داشت در خیابان حرکت می کرد که ناگهان صدایی از پشت گفت: |
||
|
|
|
|
|
روزی پدر و پسر کوچکش در جایی قدم می زدند که چشم پسر به دختر و پسر جوانی افتاد که در کنار هم نشسته و کارهای آنچنانی می کردند پس پسر از پدر پرسید : پدر جان آنها چه می کنند؟ پدر که دوست داشت فرزندش در آینده دانشگاه قبول شود برای اینکه فرزندش را تشویق کند گفت : هیچ بچه جان! آن پسر و دختر را که می بینی درس خوانده و در دانشگاه قبول شده اند و برای همین هم برای تبریک گفتن یکدیگر را بوس می کنند و تو نیز اگر آینده درست را خوب بخوانی و دانشگاه قبول شوی چنین وضعی خواهی داشت! پسر دوباره پرسید پس چرا همدیگر را در آغوش گرفته اند ؟ پدر جواب داد: چون آن دو در رشته بسیار خوبی قبول شده اند و تو نیز اگر درس بخوانی و در یک رشته بسیار خوب قبول شوی که من و مامانت بین فامیل به تو افتخار کنیم وضعت اینچنین است! دوباره پسر پرسید : پس چرا این دو نفر اینقدر سفت همدیگر را در آغوش گرفته و می فشارند ؟ دوباره پدر جواب داد بخاطر اینکه آن دو نفر در یک دانشگاه دولتی قبول شده اند اینچنین خوشحالند و همدیگر را می فشارند و تو نیز اگر در یک دانشگاه دولتی قبول شوی که من در آینده مجبور نشوم شهریه ات را بدهم وضعت اینچنین است! پسر که همچنان متعجب بود گفت ولی پدر جان ببین این دو .... پدر دوباره پاسخ داد دلیلش این است که این دو در شهر خودشان قبول شده اند و از فرط هیجان .... و تو نیز اگر در شهر خودت قبول شوی که من مجبور نشوم کلی هزینه سفر و خوابگاه برای دانشگاه رفتن به تو بدهم وضعت اینچنین است .پسر که چشمانش از تعجب به شدت گرد شده بود گفت : پدر جان ! من خیلی شرمنده ام ولی فکر می کنم شما در مورد این دختر و پسر اشتباه می کنید چرا که تا آنجا که من می دانم این دو در حال عشق بازی با یکدیگرند! و اگر می خواستند آنهمه وقت برای آن کارها که شما گفتید بزارند حالا دیگر نه رمقی برای این کارها داشتند و نه حوصله ای ! |
||
|
|
|
|
|
حالا عينك ضد اشعه معقوله ولي عينك مخصوص اينترنت پر سرعت نديديم !!  حالا نه كه اينترنت پرسرعت ايران سرعت نور رو داره حالا بايد عينكم بزنيم كه نورش چشمونو اذيت نكنه  
منبع : ehsaaan.com تشكر از ابهام |
||
|
|
|
|
 |
||
|
|
|
|
|
* جلو چشم دوستتون تُف کنید تو چایی تون و سپس چایی رو بهش تعارف کنید! * اگه دووستتون تو چایش تُف کرد و به شما تعارف کرد با آغوش باز بپذیرید! تشکر یادتون نره ! * وقتی اقوام بزرگتراز خودتون رو بعد ازمدت ها می بینید لُپشون رو بکشید و بهشون بگید" ماشالله چقدر بزرگ شدی عمو جون" !! * وقتی استاد تخته سیاهو پاک می کنه شما هم هر چی تو دفترتون نوشتید پاک کنید!! * به داداش کوچیکتون یاد بدین روزی چند بار از مامانتون بپرسه" مامان! من چه جوری به دنیا اوومدم!!؟" * نیم ساعت قبل از شروع امتحان از دوستاتون بپرسید" امروز چه امتحانی داریم!!؟" |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
ابراهیم نبوی
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چندچیز خیلی شبیه هم است .... مواظب باش اونها را با هم اشتباه نگیری:
عشق هوس محبت عادت |
||
|
|
|
|
|
اتومبیل مردی که به تنهایی سفر می کرد در نزدیکی صومعه ای خراب شد. مرد به سمت صومعه حرکت کرد و به رئیس صومعه گفت: «ماشین من خراب شده. آیا می توانم شب را اینجا بمانم؟» |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آغـــــــــــاز می شود عشق از یک نگاه شایــد در ایســـــــتگاه متـــــــــرو ، در یک پگاه شایــد پیــــــــــــوند می خورد با مضـمون یک پیامــک چنــــــــــــــدین قرار آنگــاه ،در طـول ماه شایـد صحبت ز ازدواج و قصـــــــــــــری خیال انگیــز یا اینــــــکه از شقایق، یک سر پنــــــــاه شایـد لبریز از رســــــــــیدن ،تا اوج هـــــــــــا پریدن دنبال هــــــــم دویدن، تا ایستــــــــــگاه شایـد در ازدحـام متــــــــــــرو ،گــــــم می شوند آنها گم می کنــــند هم را ،در نیـــــــــــمه راه شاید در قرن انجماد دلهــــــــــــــای سرد و بی حس صحبت از عاشقی هست ،یک اشتــــباه شاید میــگفت چشمه با یاس در فصل کوچ احساس دانی که سهم دل چیست، یک خوشه آه شاید |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
كدام يك انجام شد ؟ آيا مسئولين اين جملات را در رسانه ها پخش مي كنند يا فقط جمله "من تو دهن اين دولت مي زنم " پخش مي شود ؟ آيا مسئولين به آرشو رسانه سري زده اند يا فقط خراب كردن مجسمه ي شاه در آرشو ثبت است مسئولين ببينيد وعده هاي ديروز را با امروز مقايسه كنند ... نظر شما چيست ؟
مسئولين فيلتريگ لطفا اين بخش را فيلتر نكنيد !! و بگذاريد انتقاد شود زيرا انتقاد سازنده است
|
||
|
|
|
|||
|
||||
|
|
|
|
|
در کتاب انسان بی خود دکتر شریعتی آمده است: چند نفر به کره مریخ رفتند و دیدند که علمای کره مریخ کنفرانسی دارند که در آن یک نفر راجع به آخرین فضانوردانشان که از زمین برگشته بودند کنفرانس می دهد که در زمین چه خبر است. بعد، آن آقای فضاشناس می گفت که آخرین تحقیقات به این نتیجه رسیده است که در کره زمین حیات وجود دارد و موجوداتی که شعور و درک دارند، به نام انسان، در آن وجود دارند؛ اما شما تصوری از انسان ندارید و بنده برایتان توضیح می دهم: یک خیک یا مشک است و چهار دستک دارد. این خیک یا مشک، با این دستک هایش روی زمین حرکت می کند و تلاش می کند و پیوسته تکثیر هم می شود! مشاهده شده که همیشه به جان هم می پرند، همدیگر را آتش می زنند، پوست می کنند، می زنند، می کشند... تمام این کارها را هم برای این است که بیشتر بخورند و پیوسته این مشک را پر می کنند. اما کار عجیبی که ما هنوز نفهمیده ایم چیست، این است که این ها غذاهای سالم و میوه های شاداب و گل های بسیار لطیف و همه ادویه طبیعی را که طبیعت در اختیارشان گذاشته، و این همه تلاش، آدم کشی و جنایت را برای به دست آوردن آن ها می کنند، نمی خورند! بلکه آن ها را به خانه می آورند، بعد آن ها را توی آب می ریزند و همه را به هم مخلوط می کنند، بعد آن ها را نمک می زنند، بعد فلفل، بعد روغن؛ بعد مواد دیگری به آن می زنند، بعد می جوشانند، بعد می سو زانند! بعد می خورند. بعد مریض می شوند. بعد به عده ای دکتر پول می دهند و التماس می کنند تا به زور با دوا و تنِقیه و گریه و زاری آن ها را از توی مشک بیرون بیاورد و جان مشک را نجات دهد! |
||
|
|
|
|
|
پسر فقیری که از راه فروش خرت و پرت در محلات خرج تحصیل خود را بدست میآورد یک روز به شدت دچار تنگدستی شد. |
||
|
|
|
|
|
وضع مادی ما در هر سطحی که باشد بطور قطع در طول زندگیمان زمان هایی وجود دارد که به مشکلات اقتصادی و مالی بر می خوریم . این مشکلات بیشتر در نتیجه تغیرات در ارزشها ، اهداف و عادت های پولی ماست . پول خوشبختی نمی اورد اما مطمئنا می تواند انرا از بین ببرد . نمی توان درگیری های فکری و مشکلات اقتصادی را انکار کرد اما می توان در مسیر حل این مشکلات ضمن درک وضع موجود به فکر برنامه ریزی منطقی برای اهداف اقتصادی نیز بود .
مرز احساس و تعقل در مسائل مادی باید برایمان روشن باشد چرا که در مورد مسائل مادی نباید احساسی تصمیم گرفت . در مسائل مادی همه نیاز های جسمی و روحی را باید در نظر داشت و برنامه ای برای اولویت بندی این نیاز ها و رفع انها در حد امکان در نظر گرفت. اما مهم تر از همه اینکه باید با خودمان صادق باشیم . ما قرار است که خوشحال زندگی کنیم و احساس فقر نکنیم . صادق نبودن با خود تضاد هایی در ما بوجود می اورد که فرد خود را ملامت و سرزنش کرده و حتی در اوج ثروت احساس فقر می کند . و سخن اخر اینکه هنر است فقیر نبودن در اوج تنگدستی . |
||
|
|
|
|
|
آدمی یک رنگ و صاف و ساده ام
دور از خیطی و از بدنامی ام از شراب و مستی و می بی خبر بچه جمهوری اسلامیم!!!
بی خبر از هر خبر می آمدم توی دانشگاه و میرفتم سریع نه به دنبال گلی نه غنچه ای در میان این گلستان وسیع
ناگهان دیدم تورا از بخت بد دیدمت زیبا و مغرور و لطیف با لب سرخ و دو چشمان سیاه واندکی آرایش خوب و خفیف
دخترک آتش به جان من زدی تا تورا دیدم درونم جیز شد گونه هایم از خجالت سرخ شد چشم باتقوای عشقم هیز شد
تو مرا دیدی و تا رامم کنی عشوه ای ناز آمدی با دلبری تپ تپ قلبم سریع و تند شد مثل آهنگ نوار بندری!
چنگ خفاش شب گیسوی تو عفت قلب مرا پامال کرد بیجه چشمان پر نیرنگ تو کودک عقل مرا اغفال کرد
ضرب کول انداز عشق کاریت کوه معصوم غرورم را شکست آرش چشمان تیرانداز تو تار و پود مرز عقلم را گسست
ترکه ی استاد عشق روزگار چشمهایت را به چشمم یاد داد عشق بی پیر لبانت عاقبت کودکی های مرا بر باد داد
بعد از دیگر بروسلی می شوم! واقف مجنون و حال لیلی ام فوت و فن عاشقی آموختم عاشقی در حد تیم ملی ام!
گر کسی گوید که شیرین مرده است بی تفاوت کوه خود را می کنم یا اگر خسرو بیاید سمت من تیشه را توی ملاجش می زنم
چت کنم با ویس و لیلی همزمان زلف یار و جام باده توی دست ناز با من می کنی؟زکی!برو چونکه دختر مثل تو بسیار هست ... ... خسته ام دیگر دلم را می زند این عروسک های پوچ رنگ رنگ بار دیگر قلب خنگم را بگیر چون بی تو مثل خاکم مثل سنگ
آه بنز آسمان پیمای من! در بیابان های من اتراق کن لرزش امواج شعرم را ببخش دستهایت را به من سنجاق کن |
||
|
|
|
|
|
انسان نقطه ای است بین دو بی نهایت . بی نهایت لجن و بی نهایت فرشته . |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
زن و شوهری بعد از سالیانی که از ازدواجشون می گذشت در حسرت داشتن فرزند به سر می بردند. با هرکسی که تونسته بودند مشورت کرده بودند اما نتیجه ای نداشت، تا این که به نزد کشیش شهرشون رفتند.
پس از این که مشکلشون رو به کشیش گفتند، او در جواب اون زوج گفت: ناراحت نباشید من مطمئنم که خداوند دعاهای شما رو شنیده و به زودی به شما فرزندی عطا خواهد نمود. با این وجود من قصد دارم به شهر رم برم و مدتی در اون جا اقامت داشته باشم، قول می دهم وقتی به واتیکان رفتم حتما برای استجابت دعای شما شمعی روشن کنم.
زوج جوان با خوشحالی فراوان از کشیش تشکر کردند. قبل از این که کشیش اون جا رو ترک کنه، بازگشت و گفت: من مطمئنم که همه چیز با خوبی و خوشی حل می شه و شما حتما صاحب فرزند خواهید شد. اقامت من در شهر رم حدود 15 سال به طول خواهد انجامید، ولی قول می دم وقتی برگشتم حتما به دیدن شما بیام.
15 سال گذشت و کشیش دوباره به شهرش بازگشت. یه نیمروز تابستان که توی اتاقش در کلیسا استراحت می کرد، یاد قولی افتاد که 15 سال پیش به اون زوج جوان داده بود و تصمیم گرفت یه سری به اونا بزنه پس به طرف خونه اونا به راه افتاد. وقتی به محل اقامت اون زوجی که سال ها پیش با اون مشورت کرده بودند رسید زنگ در را به صدا در آورد.
صدای جیغ و فریاد و گریه چند تا بچه تمام فضا رو پر کرده بود. خوشحال شد و فهمید که بالاخره دعاهای این زوج استجابت شده و اونا صاحب فرزند شده اند.
وقتی وارد خونه شد بیشتر از یه دوجین بچه رو دید که دارن از سر و کول همدیگه بالا میرن وهمه جا رو گذاشتن رو سرشون و وسط اون شلوغی و هرج و مرج هم مامانشون ایستاده بود.
کشیش گفت: فرزندم! می بینم که دعاهاتون مستجاب شده... حالا به من بگو شوهرت کجاست تا به اون هم به خاطر این معجزه تبریک بگم.
زن مایوسانه جواب داد: اون نیست... همین الان خونه رو به مقصد رم ترک کرد.
کشیش پرسید: شهر رم؟ برای چی رفته رم؟
زن پاسخ داد: رفته تا اون شمعی رو که شما واسه استجابت دعای ما روشن کردین خاموش کنه!
نتیجه گیری : همیشه یادتون باشه فقط یه دونه شمع روشن کنین !!! |
||
|
|
|
|
|
"بني آدم اعـضـــاي يكديگــرند" كه برخي از آنها به باقي سرند! كمي از پزشكان از آن دستهاند كه به كسب قدرت كمر بستهاند "چو عضوي به درد آورد روزگار" در آرنــــد از روزگـــارش دمـــــار! پس از حال و احوال با دردمند رقم هاي بالا طلب مي كنند! مريضي اگر سرفه بنمود سخت به تجويز ايشان ضروريست تخت- - بخوابد شبي توي دارالشفا دو ميليون بسُلفد بـــراي دوا ! به سركيسه كردن شدند اوستاد بدا! آنكه كارش به ايشان فـتاد اگر مشكلي بود، حل ميكنند به هر نحو باشد، عمل ميكنند و گر مشكلي حل شود با دوا "عمل" ميكنندش در آن راستا! به قدري بيايد به اعضا فشار " كه عضو دگـــر را نماند قرار" ! شود مستمند او به انواع وام به پايان رسيد اين سخن، والسلام! ... لــذا ، اي مدير عامل بانكِ ما! سر كيسهي وام را شُل نما! اگر شل نكردي سرش را كمي "نشايد كه نامت نهند آدمي"! |
||
|
|
|
|
|
فیلم سینمایی "سنتوری" که اکران آن از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ممنوع اعلام شده بود، سرانجام با اعمال اصلاحات مسئولان از سوی کارگردان مجوز اکران گرفت. تهیه کننده فیلم سنتوری با اعلام این خبر به خبرنگار ما افزود: «سرانجام با تغییرات مختصری در فیلمنامه و فیلمبرداری برخی از صحنه های مشکل دار، فیلم سنتوری از وزارت ارشاد مجوز اکران گرفت و از هفته آینده در تمام سینماهای ایران به روی پرده خواهد رفت.» فیلم سنتوری به کارگردانی داریوش مهرجویی و با بازی گلشیفته فراهانی و بهرام رادان پیش از این از وزارت ارشاد مجوز ساخت گرفته بود که پس از ساخت و اکران آن در جشنواره فیلم فجر، وزارت ارشاد مجوز آن را پس گرفت. بنابراین گزارش، سرانجام پس از کسب تکلیف نهایی سازندگان این فیلم، با اعمال نظر مستقیم صفارهرندی وزیر ارشاد، موارد مشکل دار در این فیلم مشخص شد و فیلمنامه اصلاح شده توسط فیلمنامه نویسان وزارت ارشاد (به سرپرستی جواد شمقدری) در اختیار داریوش مهرجویی قرار گرفت. بر اساس این فیلمنامه اصلاح شده، علی سنتوری که یک نوازنده و آهنگساز معتاد است، پس از ورود به خانه پدری که در هنگام برپایی روضه مادرش می باشد، تحت تاثیر مواعظ روضه خوان قرار می گیرد و به جای جار و جنجال و طلب پول، در پای منبر ایشان می نشیند. او که به شدت تحت تاثیر سخنان واعظ قرار گرفته، سعی می کند که زندگی خود را اصلاح کند. علی سنتوری سپس به خانه خود رفته و تمام لوازم لهو و لعب (سازهای) خود را می شکند و به این ترتیب جواز ورود به خانه مادری را می یابد. او سپس با شرکت مداوم در جلسات روضه موفق به ترک اعتیاد شده و پس از اندکی با یکی از دختران محجبه که بطور مداوم در روضه شرکت می کند (طاهره سادات خانم صبیه حاج مرتضی سیمانی)، ازدواج می کند. او سپس در حجره پدرش حاج آقا بلورچی مشغول به کار می شود و پس از کسب شرایط لازم به عضویت حزب موتله اسلامی درآمده و سرانجام به توصیه یکی از اعضای بلندپایه این حزب به هنر والا و فاخر نوحه خوانی رو می آورد و در این راه به موفقیت های شایانی می رسد. بنابراین گزارش، داریوش مهرجویی برای نسخه اصلاح شده "سنتوری" از بازی کسانی چون صادق آهنگران، حبیب الله عسکراولادی مسلمان، محسن قرائتی و فاطمه رجبی (در نقش مادر علی) استفاده کرده است. همچنین به جای نسخه ای از روزنامه شرق، حاجی بلورچی نسخه ای از روزنامه کیهان را در سکانس مربوطه در دست می گیرد. هنوز برای این فیلم ارشاد شده نامی در نظر گرفته نشده است ولی تغییر نام آن قطعی بوده و احتمالا از میان نام های "نوحه خوان"، "مداح"، "عاقبت سوء موسیقی" و "طوفان شن 2" یکی برای جایگزینی با نام سنتوری انتخاب می شود. همچنین به احتمال قوی از صدای مداح و ژیمناستیک کار معروف، عبدالرضا هلالی به جای صدای محسن چاووشی استفاده شده و رادان بر روی صدای وی لب خواهد زد. |
||
|
|
|
|
|
اشکال دنيا اين است که جاهلان مطمئن هستند وعاقلان مردد . |
||
|
|
|
|
|
كوچيك كه بوديم تنها كفشامون رو اشتباه مي پوشيديم ، اما حالا چي؟ حالا كه بزرگ شديم تنها كار درستمون پوشيدن كفشامونه |
||
|
|
|
|
|
حتما اخبار گران شدن نرخ اس ام اس های فینگلیش ( مثلا : salam ) رو شنیدید ؟ خوب می گن برای حمایت از رسم الخط فارسی هست اما همه می دونیم که اس ام اس فارسی تقریبا 2 تا محسوب می شه برای یک متن کوتاه چون محدودیت 70 کاراکتر رو داره ! اما اس امس اس فینگلیش محدودیت 160 رو داره ... حال این سوال پیش می آد که مخابرات از کجا می فهمه اس ام اس فارسی هست و از کجا می فهمه اس ام اس انگلیسی یا همون فینگلیش !!؟؟www.dafoos99.coo.ir همه متن ها در اینترنت دارای یونیکد هستند که اینجا جاش نیست بحث یونیکد را باز کنم فقط در همین حد که یک نوع ساختار هست برای متون می بندم. |
||
|
|
|
|
|
پول مانند حس ششم است که بدون آن نمي توان از پنج حس ديگر به طور کامل استفاده کرد |
||
|
|
|
|
|
دولت برزیل عکسهای گرفته شده از یک قبیله بومی ساکن در جنگلهای انبوه آمازون که تا به حال هیچ تماسی با دنیای متمدن نداشت اند را منتشر کرد. دولت برزیل اعلام کرد اگرچه نام این قبیله ساکن در مرز برزیل و پرو، مشخص نیست ولی جنگاوران این جزیره سالم و قوی هستند.
بیش از نیمی از 100 قبیله ناشناخته دنیا در برزیل و یا پرو زندگی می کنند. |
||
|
|
|
|
|
نه! اشتباه نکنید این فرد نه یک سیاستمدار بود و نه سازمان بینالمللی. برای اینکه این پست را شروع کنم باید داستان را از اول مرور کنیم و به تاریخ اول سپتامبر سال 1983 برگردیم:
|
||
|
|
|
|
|
معلمين عزيز توجه كنند كه هيچ وقت يك برنامه نويس رو جريمه نكنند  جريمه ي اين دانش آموز اين بوده !
۵۰۰ بار بنویس من دیگه سر کلاس موشک بازی نمیکنم اگرم مي گفتي ۱۰۰۰۰۰ بار بنويس باز مينوشت !
|
||
|
|
|
|
|
در تصاوير حكاكي شده بر سنگهاي تخت جمشيد هيچكس عصباني نيست. |
||
|
|
|
|
|
روزنامه «کارگزاران» در گزارشی با عنوان «چشمهای بازمانده در گور»، به بررسی چندین مورد خودکشی در میان کارگران پرداخته است.
اسماعیل محمدولی مینویسد: در این گزارش خودكشی سه كارگر را روایت میكنم. هر كدام از این وقایع با فواصل زمانی و در نقاط مختلف كشور رخ دادهاند و در زمان خود به صورت گزارشهای مستقلی منتشر شدهاند. حالا پس از گذشت سالها با مدد گرفتن از حافظه و نوشتههای قدیمی سعی میكنم آنها را در آلبومی كنار هم بچینم و از میانشان تصویری مشترك نمایش بدهم. آنچه به عنوان «تصویر مشترك» برای روایت انتخاب كردهام نشان میدهد كه این سه كارگر (در حكم نمونه) ماهها بدون حقوق و در فقر كامل زندگی كردهاند، گرسنگی كشیدهاند و شاهد رنج عزیزانشان بودهاند، اما فقط وقتی تصمیم به خودكشی گرفتهاند كه وجود انسانیشان را در خطر نابودی دیدهاند. شرم مثل عصب است. وقتی هنوز بدن را به واكنش وامیدارد یعنی بدن زنده است. شرم از مهمانان غریبه، شرم از دختربچه هفت سالهای كه شوق خریدن روپوش مدرسه را دارد، شرم از دیدن پینههای دست فرزند، شرم از پسر سربازی كه به خاطر كرایه ماشین هشت ماه به مرخصی نیامده و حتی حقوق ناچیز سربازیاش را هم برای خانوادهاش میفرستد. اینها نهایت طاقت انسانی است كه شرم را میشناسد. از این مرز جلوتر رفتن، انكار جایگاه انسانی است. این مرز را باید با معیار شرافت شناخت. در این گزارش از خودكشی این مردان شریف دفاع نمیكنم، اما میكوشم آن را درك كنم. تصویر اول؛ وقتی به كارخانه نساجی رسیدم دو ساعتی میشد كه جنازهاش را از طناب دار جدا كرده بودند. كسی، شاید یكی از همكارانش بالاخره او را به بیمارستان رساند. همه میدانستیم كه مرده است. سرش تقریبا از بدنش جدا شده بود و تنها به نسوج گردنش وصل بود. اما همكارش اصرار داشت كه او را به بیمارستان برساند. من اطراف سولهای خالی كه كارگر 40 ساله نساجی خود را حلقآویز كرده بود با معدود كارگرانی كه از تعدیل نیرو باقی مانده بودند صحبت میكردم. این كارگران را پس از تعطیلی كارخانه نگه داشته بودند تا از ابزار تولید محافظت كنند اما شش ماهی میشد كه هیچ حقوقی به آنها پرداخت نكرده بودند. ماجرا به اردیبهشت سال 83 باز میگردد. دقیقا وقتی كه ته ماندههای صنایع نساجی یكی پس از دیگری نابود میشدند، این صنایع قرار نبود تولید داشته باشند چون قیمت پارچههای چینی كه از طریق قاچاق وارد كشور میشدند از قیمت مواد اولیه تولید پارچه یعنی نخ ارزانتر بودند. مشخص بود كه تولید سودی ندارد و این كارخانهها باید تعطیل شوند. اما دولت نمیخواست هزینه اخراج هزاران كارگر نساجی را متحمل شود پس كارخانهها را به بخش خصوصی واگذار كرد تا آنها به ازای مالكیت رایگان زمین و ابزار تولید، دولت را از شر هزینههای سیاسی و اجتماعی اخراج نیروی كار این واحدها خلاص كنند. به ماجرای كارگری كه سرش هنوز به رگ و پی گردنش وصل بود بازگردیم. همكارش میگفت وقتی از اتاق مدیر كارخانه بازگشت من داشتم چای درست میكردم. صدایش زدم بیاید. گفت تا انبار میروم و برمیگردم. یك ساعت گذشت اما خبری نشد. رفتم دنبالش دیدم جنازهاش توی هوا تاب میخورد. با نردبان شش متر بالا رفته بود و طناب را به حفاظ سقف بسته بود. از آن فاصله كه خودش را رها كرد، گردنش طاقت وزن بدنش را نیاورد و كار تمام شد. كارگران هنوز نمیدانستند چرا اینطور غیرمنتظره خودكشی كرده است.
مدیر كارخانه بلافاصله پس از مطلع شدن از خودكشی كارگر، كارخانه را ترك كرده بود. یكی از كارمندان دفتری میگفت به سراغ مدیر آمده بوده تا بخشی از حقوق معوقهاش را بگیرد. حتی التماس میكرد در حد 10 هزارتومان به او قرض بدهند. كارگری كه جنازهاش را پیدا كرده بود هم میگفت چند ساعت قبل از این اتفاق، همسرش تماس گرفته بود خبر بدهد كه در خانه مهمان دارند. دو روز بعد از حادثه با همسرش صحبت كردم. هنوز داغدار بود و انگار من بازجویی، چیزی باشم پاسخم را میداد؛ «من بهش حرفی نزدم. فقط گفتم از شهرستان مهمان آمده. موقع برگشت یك چیزی بگیر كه جلوی غریبهها آبروداری كنیم. توی خانه چیزی نداشتیم. نمیشد غذایی كه خودمان میخوریم را جلوی مهمان رودربایستیدار بگذاریم. نمیدانستم میخواهد چنین بلایی سر خودش بیاورد وگرنه لال میشدم اگر میگفتم.»
تصویر دوم؛ روستای فدشك یك جایی وسط كویر است. حدود 45 كیلومتر با بیرجند فاصله دارد؛ پرت و دورافتاده و متروك. فردای روزی كه كارگر معدنی در حیاط خانهاش خودسوزی كرد به آنجا رفتم. توی حیاط هنوز بوی گوشت سوخته میآمد. شب قبل خانوادهاش هم نه از صدای فریاد مردی كه در آتش میسوزد، بلكه از بوی سوختن گوشت آدم زنده از خواب پریده بودند. با دكتر كشیك بیمارستان امام رضا هم كه حرف میزدم برایش عجیب بود كه چطور این مرد در هشیاری بیشتر از یك دقیقه سوختن بدنش را تاب آورده اما فریاد نزده است. همسرش، پیرزنی كه گریه صدایش را بریده بود، با كمك پسرش فهماند كه مرد كاملا ناامید شده بود. 17 ماه حقوقش را نداده بودند و او هیچ از دستش بر نمیآمد. هربار كه به سراغ طلبش از معدن میرفت او را به یكی از نهادها و سازمانهایی میفرستادند كه او حتی نمیتوانست تابلوی سردر ساختمانش را بخواند، چه رسد به كاغذبازیهای بیهودهای كه او را بیشتر از پیش گیج میكردند و ناامید. درك نمیكرد چرا بعد از 30 سال كاركردن در معدن باید برای گرفتن حقش از این اتاق به اتاق دیگر برود و حرفهای عجیب و غریب بشنود و آخر سر هم جواب سربالا بگیرد.
پسر 16 ساله این مرد هم كنار كورههای آجرپزی كار میكرد یا برای پیمانكاری از كوه سنگ میكند و این قبیل كارها. میگفت: «دستهایم را از پدرم قایم میكردم. حرص میخورد وقتی پینههای دستم را میدید.» این مرد روز آخر زندگیاش به معدن رفته بود. همسرش كه او را همراهی كرده بود، میگفت وقتی داشتیم میرفتیم دخترم بهانه میگرفت كه یك ماه دیگر باید به مدرسه برود و روپوش ندارد. او به دخترم قول داد كه برایش روپوش مدرسه بخرد. به محل كارش كه رسیدیم به مالك معدن التماس كرد كه لااقل 50 هزار تومان از طلبش را بدهند. گفتند فردا بیا. از این فرداها زیاد شنیده بود. موقع برگشتن میگفت «خدا هم به این جور زندگی كردن من رضا نیست.»
تصویر سوم؛ در خردادماه 86، كارگر كنفكار رشت پس از گذراندن یك نیم روز سرشار از تحقیر و كتك، به اندازه پول تاكسی از همكارش قرض گرفت تا سریعتر خود را به كارخانه برساند، طنابی به لولههای سقف گره بزند و باقی ماجرا. مالك خصوصی صبح آن روز با كمك نیروهای انتظامی، كارخانه را از ابزار تولید خالی كرده بود. كارگران 11 ماه بدون هیچ حقوقی سركرده بودند و اینك تنها امیدشان با فروش ابزار تولید كارخانه نابود میشد. همه میدانستند كار تمام است اما تنها كسی كه به وضوح پایان كار را دید، او بود. جنازه او را حوالی ساعت یك بعدازظهر پیدا كردند. در آن وقت كه خبر را به خانوادهاش رساندند همسرش در مزرعه همسایه كارگری میكرد، پسرش سرباز بود و چون پول مسافرت نداشت هشت ماه به مرخصی نیامده بود و از پادگان خارج نشده بود. خانه نیز در اجاره نهضت سوادآموزی بود. درآمد این خانواده از كارگری موقت زن، ماهی پنج شش هزار تومان حقوق سربازی پسر و ماهی 15 هزار تومان اجاره تنها اتاق خانه به نهضت سوادآموزی تامین میشد. دو روز پس از خودكشی كارگر كنفكار كه به سراغ خانوادهاش رفتم، همسرش وقتی اوضاع را شرح میداد بیمقدمه از من پرسید؛ «میدانی سیب زمینی كیلویی 600 تومان است؟» با یك حساب سرانگشتی میشد فهمید كه این خانواده بعد از 25 سال كاركردن حتی از عهده سیركردن شكمشان هم بر نمیآیند. این كریهترین چهره فقر است.
همسرش میگفت؛ «یك وقتهایی در را كه باز میكردم میدیدم جلوی در ایستاده. خجالت میكشید در بزند و داخل شود. صبحها كه میرفت دنبال حق و حقوقش میگفت؛ انشاءالله امروز میشود. بعدازظهر دست خالی برمیگشت و جلوی در میایستاد.» آنچه فهمیدم این بود كه از زمان واگذاری كارخانه كنفكار به بخش خصوصی، در حدود سه سال این كارگران را در بلاتكلیفی نگه داشته بودند. 16 ماه بیمه بیكاری و وعده و وعید كه امروز و فردا كارخانه دوباره راه میافتد، پس از آن هم این كارگران 11 ماه بدون حقوق سپری كرده بودند تا اینكه متوجه شدند ابزار تولید كارخانه در حال فروش است. من میگویم ابزار تولید، شما هم میخوانید، اما ابزار تولید برای كارگری كه به امید كاركردن با آن زنده است فقط «كلمه» نیست، همه زندگی است. شاید آخرین گفتوگوی تلفنی كارگر كنفكار با پسرش، دو روز پیش از خودكشی برای درك «ابزار تولید» به ما كمك كند؛ «روز پنجشنبه از پادگان با پدرم صحبت كردم. از پشت تلفن معلوم بود كه حالش بد است. بریده بود انگار. میگفت شنبه میخواهند دستگاهها را ببرند. مادرت صبح تا غروب توی مزرعه مردم كار میكند، من هم هر روز میروم استانداری اما هیچ كس به ما جوابی نمیدهد. میگفت كار تمام است... هیچ كسی به داد ما نمیرسد. گفت دفترچههای تامین اجتماعی 11 ماه است كه تمدید نشده. اگر خواهرت مریض بشود كجا ببرمش؟ بعد گفت؛ من چه كار كنم با 48 سال سن؟ زمین دارم كه كشاورزی كنم؟ دیگر كجا كار كنم؟ به جوانها كار نمیدهند، به من كار میدهند؟ هی میگفت من چه كار كنم از این به بعد؟» درست در همین لحظه عجیبترین واكنشی كه انتظارش را میكشم به غلیان افتادن احساسات لطیف مخاطبان این گزارشها است. بیچارگی چاه بیته است. وقتی آدم بیپناهی در آن میافتد، میتواند سالها فرو برود و همچنان زنده باشد. آنكه تصمیمی برای نجاتش میگیرد، هر تصمیمی، مستحق ترحم من و شما نیست. این اوج میانمایگی است كه علت خودكشی را تنها در فقر این آدمها خلاصه كنیم و برایشان دل بسوزانیم. حتی برقراری ارتباطی میان خودكشی یك كارگر و خودكشی متعارف یكی از ما (آدمهای طبقه متوسط یا مرفه) میتواند نوعی از بدفهمی رایج و البته عامدانه برای شانه خالی كردن از بار مسوولیت باشد. نه. خودكشی این كارگران از روی انفعال و شاید ملال نیست. آنها تا جایی كه مرز انسان بودنشان مخدوش نشود، هرگز تصمیم به چنین اقدامی نمیگیرند.. |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
امروز این پلاکارد در خیلی از جاهای تهران نصب شده بود |
||
|
|
|
|
|
تــــــورم و گــــــرونـــــی، دروغــــــه و دروغه حرفای مردم همش کشکه وماست و دوغه کشــــور مــــا همیشـه، کشــــور ارزونیــــه جــدی میـــگم عـــزیـزم! مــــــهدِ فراوونیــــه ارزون و مـــفته اینجــــــا، قــول و قرارو وعده سـرعتشون تــو گفتن، سـرعت برق و رعده تــوی عمـــل همیــــشه، آهسـته و آهسـته تو حرف و زر زر اما، هیشکی نمیشه خسته آره جـــونم! تو اینجــــا، ارزونه خیلی چیـــــزا بپرس ازون کسیکه، نشسته پشـت میـــــزا ارزونــــه وقــــــت مـــــردم، ارزونه عمـــــر آدم از این همه ارزونی، شنگول و مست و شادم! ارزونــه علــــم و دانــــش، ارزونـــه فکر و ایده ایـــن هـمه ارزونی رو، هیشکی یه جا ندیده! ارزونـــه اشـــک و دردِ، بـــچه ی دور میـــدون اون پســـر دوره گــــرد، دخــــتر بی آب و نون ارزونـــــه حــیـثـیـتِ دخــــــترک هــــرزه گــــر دخــــــترک یـتـیــــم و بـــــــدون مـــــادر پـــدر ارزونـــــــه آبــــــروی مــــرد فـــــــقیـر و تنـــها کـــه ریخـــته آروم آروم، پیـــش زن و بچــه ها |
||
|
|
|
|
|
این مطلب رو یکی از استاد های دانشگاه ما که قصد سفر به کانادا رو داره، تو سایت دانشگاه گذاشته ... خوندنش رو بهتون توصیه می کنم :
ادامه مطلب |
||
|
|
|
|
|
انگار مجبوره عمامه سرش باشه !  ولي كلا تيپو داري
|
||
|
|
|
|
|
سرانجام عمر مجلس هفتم هم به سر رسید و کماکان کلاغه به خونه ش نرسید. که البته نرسیدن کلاغ مزبور به خانه اش برای مردم عاقل طبیعی بوده و تکرار مکررات است!! اما اینکه آقای حداد عادل در نماز جمعه تهران با افتخار اعلام کرد که "در این چهارساله هیچ حرکتی که مخالف شان ملت ایران باشد از نمایندگان مجلس هفتم سر نزد" واقعا جای تحسین دارد !! مجلس هفتم تنها مجلسی بود که عضور هیات مدیره آن (کوچک زاده) به عموم خبرنگاران، ناسزاهای آن چنانی نثار کرد و آب هم از آب تکان نخورد. مجلس هفتم تنها مجلسی بود که خبرنگار (علی نژاد) اخراج کرد. مجلس هفتم تنها مجلسی بود که در حالیکه چند ماه به پایان کار آن مانده بود، نماینده آن (پیرموذن) به آمریکا رفت و برنگشت. مجلس هفتم تنها مجلسی بود که یک نماینده آن (مصری) که به شدت مخالف تشکیل یک وزارتخانه بود (وزارت رفاه) بعدا وزیر همان وزارتخانه شد. مجلس هفتم تنها مجلسی بود که رئیس دو قوه وقت (خاتمی و کروبی) در اعتراض به رد صلاحیت های گسترده داوطلبان، رسما خواستند که انتخابات آن به تعویق بیفتد. مجلس هفتم تنها مجلسی بود که نمایندگان مشهور آن (نظیر افروغ، خوش چهره و توکلی) از ریاست جمهوری یک کاندیدای خاص حمایت و حتی برای وی علنا تبلیغ کردند؛ اما اندکی پس از تقسیم غنائم (معرفی کابینه و پستهای حساس!) فهمیدند اشتباه کردند و علیه آن موضع گرفتند. مجلس هفتم تنها مجلسی بود که اجازه داد رئیس جمهور با حذف نهادهای نظارتی ای مثل سازمان مدیریت و برنامه ریزی، و برداشت های بی حساب از صندوق ذخیره ارضی و بانک مرکزی، رسما بودجه ممکلت و ذخایر مالی ملت را به تنخواه دولت تبدیل کند. بله، افتخار کردن به چنین مجلسی و اعلام اینکه "در این چهارساله هیچ حرکتی که مخالف شان ملت ایران باشد از نمایندگان مجلس هفتم سر نزد" واقعا هم جای تحسین دارد!
|
||
|
|
|
|
ابراهیم نبوی
وزیر کار و امور اجتماعی اعلام کرد که اولا قرار است پایتخت از تهران به یک یا چند شهر دیگر، و شاید یک کشور دیگر منتقل شود و ثانیا قرار است این کار بسرعت اتفاق بیفتد. ضمن تائید این اقدام بسیار مفید و کاملا عملی، برخی فواید انتقال پایتخت به شهرستان را به عنوان یکی از مهم ترین کارهای دولت نهم، پس از نابودی اسرائیل و تولید انرژی هسته ای و مدیریت جهان، اعلام می کنیم. |
||
|
|
|
|
|
برو تو ادامه!!! ادامه مطلب |
||
|
|
|
|
|
اين ياداشت را تقديم مي كنم به همه مديران ايراني ... ! ادامه مطلب |
||
|
|
|
|
|
سحرگاهان که در خوابی تو را من لینک خواهم کرد به بقال محل هم لینک خواهم داد به وبلاگ گدایان و سپوران نیز خواهم رفت سحرگاهان که در خوابید من هم خواب خواهم دید مرا هک کن خیالی نیست دوباره آی دی از نو و روز از نو تمام شب به روزم من و یک وبلاگ پر کامنت خواهم زد و با فیلتر شکن یک روز وبلاگ خدا را باز خواهم کرد علیرضا غزوه |
||
|
|
|
|
 |
||
|
|
|
|
|
به محض انجام سرقت ادبي، آژير دزدگير اينترنت به صدا درخواهد آمد. بانك مسكن براي ساخت سايتهاي نو ساز، وام خواهد پرداخت. در برخي كشورها، اينترنت مردانه-زنانه شده و از ورود نامحرم به برخي سايتها جلوگيري خواهد شد. دريافت كليه قبوض و حتي قبض روح، از طريق اينترنت امكان پذير خواهد شد. براي مقابله با جرائم اينترنتي، امكان رديابي افراد بازديد كننده هر سايت با استفاده از نمونه گيري مجازي خون و دي ان اي امكان پذير خواهد شد ميزان از حدقه درآمدگي چشم برخي بازديدكنندهها در هنگام تماشاي صفحات برخي سايتها قابل محاسبه خواهد شد. اينترنت، كاربراني را كه علائق مشتركي دارند، به هم معرفي كرده و به زوجين براي برگزاري مجالس عروسي، 50 گيگا بايت فضاي رايگان ارائه خواهد داد. با همكاري پليس راه، امكان جريمه كاربراني كه سرعت اينترنت و دانلودشان بيش از حد مجاز باشد، فراهم خواهد شد. در ورودي كافي نتها جمله زير نصب خواهد شد: ورود كاربران معتاد (به اينترنت) ممنوع! |
||
|
|
درباره |
|
تا بیای دست بکشی بازم روی پوست تنم کاش یکروز منم مثل خود من میشدم آخه اینی که منم این نه منم نه من منم ! |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
پیوندها |
|
|
در یک نگاه وبلاگ هادی ذهنتو گرم کن..... ادبي دستخط my portal to the world !!!!mannamanam!!!! عروسک زشت فریدون زندی!! majaleh-iran مزاحم!!!(ابول جونم:*) جوادترین کامپیوتری پلی تکنیک(بهزاد) |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
ولي خيلي باحاله بولوتوثتو روشن مي كني برنامه ميگيري صلوات ميفرستي 
خسیس بودن یا نبودن کلی نیست چرا که برای مثال فردی ممکن است در مورد خرج تجملات خسیس باشد اما برای خرید هر کتاب جدیدی کوچکترین تعللی نکند . پس باید هر چند وقت یکبار در مورد اهداف و ارزشهایمان اندیشه کنیم و انها را اولویت بندی کنیم تا در خرج کردن دچار تردید نشویم .
