*آخرین باری که «نوانکو کانو» پیراهن آرسنال را پوشید کی بود؟ آنچه مسلم است، اینست که هواداران توپچی ها خاطره حضور مهاجم نیجریه ای در لندن را از یاد برده اند، اما «پیمان یوسفی» در بازی آرسنال و واتفورد، 40 دقیقه «ادبایور» را «کانو» خطاب کرد و وقتی او را در جریان تماس های تلفنی مردم قرار دادند، گفت: واقعا عذر می خوام اسم این آقا «ادبایور» است «کانو» دیگر در آرسنال بازی نمی کند!

*در جریان بازی سپاهان و ذوب آهن در جام حذفی از یکی از داوران قدیمی کشور به نام «عرب براقی» تقدیر شد. پس از سوت پایان بازی «عباس بهروان» دوان دوان خودش را به او رساند و گفت: بینندگان عزیز در خدمت زنده یاد «عرب براقی» هستیم!

*دقایق پایانی بازی برزیل و هلند در مرحله نهایی جام جهانی سال 1998 بود . داور به نشانه خطا سوت زد و «بهرام شفیع» گفت: و این هم سوت پایان بازی! برزیلی ها ضربه خطا را زدند و گزارشگر به امید اینکه داور خیلی زود خاتمه بازی را اعلام می کند سکوت کرد. یک دقیقه هم گذشت اما داور سوت نزد، شفیع هم بدون آنکه خم به ابرو بیاورد سکوت را شکست و گفت: حالا رونالدو صاحب توپ میشه...!

* اسکندر کوتی» تهیه کننده برنامه ای بود به نام «جنگ فوتبال اروپا.» اینکه او در این برنامه به جای پیر و جوان و بزرگ و کوچک بحث می کرد به جای خود، اما حکایت بررسی بازی های لیگ هلند توسط او را هرگز نمی توان فراموش کرد. در جدول رده بندی اکثر تیم ها به صورت مخفف و با سه حرف اختصاری مشخص می شدند، اما این مجری تیم آیندهوون یا PSV را تیم «پی اس وی» و آژاکس یا Ajx را «ای جی ایکس» معرفی کرد!

*در جام جهانی 1990 تیم ملی ایتالیا گلزنی به نام «سالواتوره اسکیلاچی» رو کرد. در جریان برگزاری مسابقات هر کدام از گزارشگران به شیوه متفاوتی نام او را تلفظ می کردند. در یکی از بازی ها وقتی او دروازه حریف را باز کرد، بهرام شفیع گفت: «حالا اسکیلاچی، اسکلاچی، اشیلاچی، شیلاچی یا هر اسم دیگه ای داره من نمیدونم! به هر حال گل خودش را زد.»

* در یکی از بازی های تیم مراکش در جام جهانی 98 نام بازیکن این تیم به همراه پرچم قرمز رنگ مراکش روی صفحه تلویزیون حک شد. بهرام شفیع با هیجان فریاد زد: «بله، نفهمیدیم چی شد اما در هر صورت داور بازیکن مراکش را اخراج کرد و حالا این تیم باید ده نفره به بازی ادامه بده.»

* در روزهایی که دانمارک تا مراحل پایانی جام ملت های 1992 پیش رفته بود و علاقمندان فوتبال نام بازیکنان نه چندان مطرح این تیم را از هم میپرسیدند، بهرام شفیع یکی دیگر از شاهکارهایش را رو کرد. مربی دانمارک دست به تعویض زد و کارگردان تلویزیونی نام بازیکن تازه وارد و بازیکن تعویضی را به همراه عبارت DENMARK روی انتن فرستاد شفیع اسم بازیکنی که به سمت نیمکت ذخیره ها حرکت میکرد را درست تلفظ کرد اما...(( و به جای او دن مارک وارد زمین میشه!))

*در جریان یکی از بازی های پرسپولیس در فصل گذشته که پس از افطار برگزار می شد، مجید خدایی، کشتی گیر ملی پوش ایرانی در میان تماشاگران حاضر شده بود. وقتی تلویزیون چهره او را به تصویر کشید عادل فردوسی پور گفت: این هم مجید خدایی کشتی گیر تیم ملی فوتبال ایران! 

*عباس بهروان در حین گزارش استقلال و سپاهان در تورنمنت نقش جهان اصفهان: «همان طوری که مشاهده می کنید شرایط جوی اصلا مناسب نیست. وزش باران و بارش باد امکان برگزاری یک بازی زیبا را از بین برده! 

 * بازی نیمه نهایی جام جهانی 94 بین برزیل و سوئد برگزار می شد و باز هم «عباس بهروان» پشت میز گزارش نشسته بود. در دقیقه 9 ضربه مازینهو به تور کناری دروازه اصابت کرد و به اوت رفت: «توی دروازه، توی دروازه، این گل می تونه نوید یک بازی پرگل و زیبا رو بده، برزیل یک سوئد صفر» البته پانزده دقیقه بعد جهانگیر کوثری که به عنوان کارشناس در استودیو حضور داشت گفت: «البته مثل اینکه آن توپ گل نشده بود. ضمن عذرخواهی از بینندگان عزیز بازی کماکان صفر بر صفر دنبال میشه.»

*اسکندر کوتی در حال گزارش بازی غیرزنده تیم ملی اتریش و یک تیم دیگر بود. بالای صفحه تلویزیون در محل مربوط به درج نام تیم ها و نتیجه بازی نام لاتین اتریش(Austria)درج شده بود و جناب گزارشگر این تیم را استرالیا خطاب می کرد. کار به جایی رسید که پس از پایان پخش این بازی ضبط شده مجری شبکه سه با اشاره به تماس های پر تعداد مردمی ضمن عذرخواهی، اشتباه گزارشگر را تصحیح کرد.

*چلسی گل زد و جواد خیابانی در لابه لای فریادهایش گفت: «بدون شک الان مردم شهر چلسی خیلی خوشحال هستند»! او بعدها این واقعیت را که در کل بریتانیا شهری تحت عنوان چلسی وجود ندارد پذیرفت. اما به عنوان آخرین دفاعیه اش مدعی شد چلسی نام محله ای در لندن و منظور گزارشگر هم اشاره به آن محله بوده است. مثل این می ماند که گزارشگر بعد از گل استقلال بگوید: الان اهالی میدان استقلال سر از پا نمی شناسند.

* کریم باقری» بازیکن «آرمینا بیله فلد» پشت یک ضربه ایستگاهی از فاصله  30 -40 متری ایستاد و مزدک میرزایی که دو مانیتور را پیش روی خود داشت برای نواخته شدن ضربه لحظه شماری میکرد. یکی از مانیتورها مربوط به پخش مستقیم و بدون تاخیر بود و دیگری با حدود 10 - 15 ثانیه تاخیر تصاویر مربوط به شبکه سه را روی آنتن می فرستاد. کریم در مانیتور شماره یک ضربه را زد و گزارشگر با هیجان بسیار زیاد شوت او را استثنایی لقب داد. تماشاگر تلویزیونی اما هنوز باقری را در حالی که دست به کمر زده بود و دیوار دفاعی حریف را برانداز می کرد می دید. عکس العمل مزدک خیلی جالب بود: البته این ضربه لحظاتی بعد زده شد!

* دوستان نزدیک هنوز او را «پولی اوف» صدا می زنند. داستان از این قرار است که ایشان پیش از آنکه این واژه off Play سرزبان ها بیافتد لغت فارسی آن را در جایی خوانده بود و در جریان یکی از گزارش هایش گفت: اگر همین نتیجه حفظ شود سرنوشت در بازی پولی اوف مشخص خواهد شد!

* این یکی فوتبالی نیست اما جالبه. «یدا... اعتصامی» در جریان گزارش مستقیم یکی از جدال های داخلی در حالی که از نمایش پسر یکی از کشتی گیران قدیمی به وجد آمده بود تصمیم گرفت احساسش را در قالب یک بیت شعر بیان کند: پسر کو ندارد نشان از پدر/ نشاید که نامش نهند آدمی! البته بسیاری از کارشناسان ادبیات معتقدند قدیم ها مصراع دوم این بیت «تو بیگانه خوانش نخوانش پسر» بوده.

* بازی پرسپولیس و تراکتورسازی بود. تابلوی تعویض بالا رفت و «غلامحسین دین محمدی» قصد داشت برای تراکتور وارد زمین شود. اما «جواد خیابانی» ناگهان تمام تماشاگران تلویزیونی را در جای خود میخکوب کرد: حالا غلامحسین دین محمدی برادر بزرگ تر رسول خطیبی وارد زمین میشه! او بعدها مدعی شد نسبت خانوادگی حسین و رسول خطیبی و سیروس و غلامحسین دین محمدی را قاطی کرده.

* تمام دنیا مهاجم یوگسلاو تیم آیندهوون را «ماتیو کژمان» صدا می زنند اما از آنجایی که «جنگ فوتبال اروپا» قوانین خاص خودش را دارد و املای لاتین او Kazmen بود، «اسکندر کوتی» در عرض یک دقیقه هشت بار گفت: ماتیو کازمن. آن روزها کاظمیان هنوز معروف نشده بود و گرنه می شد احتمال داد که این دو بازیکن را با هم اشتباه گرفته اند.

* و دفتر داستان های شیرین گاف ها یا به عبارتی دیگر سوتی های گزارشگران را با خاطره ای از گزارش «غلامعلی پیر ایرانی» در زمان برگزاری مسابقات دسته فوق سنگین وزنه برداری بازی های آسیایی دوحه می بندیم: حالا،حسین رضا زاده وزنه 205 کیلومتری را بالای سر می برد! البته این آخری از رادیو انتخاب شده است